Gedurende de gerechtelijke reorganisatie heeft men de mogelijkheid om via een collectief akkoord een onderneming in moeilijkheden te herstructureren door middel van een reorganisatieplan. Door afspraken te maken met de schuldeisers kan faillissement worden vermeden en worden ook de schuldeisers beschermd. Hoe komt een dergelijk plan tot stand en wat houdt het in? Overigens is het collectief akkoord een belangrijke stap in het proces van reorganisatie.

Wat houdt een reorganisatieplan in?

Tijdens de opschorting van de gerechtelijke reorganisatie kunnen de schuldeisers bindende afspraken maken met betrekking tot de openstaande schuldvorderingen.[1] Het is de bedoeling dat hierbij een evenwicht wordt gezocht tussen de belangen van de schuldenaar en die van de schuldeisers. Het collectief akkoord kan ervoor zorgen dat schuldeisers vaak gedeeltelijke verliezen aanvaarden, maar krijgen in ruil wel een duidelijk en bindend plan met betrekking tot de terugbetaling van de schuldvorderingen.

De inhoud van het plan: beschrijvend en bepalend gedeelte

Het plan bestaat uit twee delen, namelijk het beschrijvend en het bepalend gedeelte.[2] In het beschrijvend gedeelte worden onder andere de activa en de passiva van de onderneming weergegeven en worden de economische moeilijkheden van de onderneming geschetst. In het bepalend gedeelte worden de concrete maatregelen beschreven die vaak voortkomen uit een collectief akkoord.

De schuldherschikkingstechnieken

De schuldeisers kunnen de schuldenaar uitstel van betaling geven, waarbij de schuldeisers gedurende een bepaalde periode geen betaling kunnen eisen. Bovendien kan het plan de schuldeiser een spreiding van betaling bieden zodat de druk op de schuldenaar afneemt, maar de volledige schuldvordering wel terugbetaald wordt.

De schuldeisers kunnen ook overeenkomen dat een deel van de schulden wordt kwijtgescholden. Dit kan bijvoorbeeld betrekking hebben op de interesten en schadebedingen die betrekking hebben op de periode vóór de opschorting. Een andere mogelijkheid is de omzetting van de schuld in aandelen in de onderneming in moeilijkheden.

Wettelijke beperkingen op de inhoud van het plan

De schuldenaar heeft veel vrijheid bij het opstellen van het plan, maar moet een aantal wettelijke beperkingen respecteren. Ten eerste moeten alle schuldeisers uiteindelijk minstens 20% van hun schuldvordering ontvangen van de schuldenaar. Daarnaast moeten overheidsvorderingen minstens dezelfde behandeling krijgen als de best behandelde andere schuldeisers.[3] Bovendien kunnen er voor bepaalde typen van schuldvordering geen vermindering worden afgesproken, namelijk inzake arbeidsprestaties, onderhoudsgelden, strafrechtelijke boetes en schadevergoedingen voor lichamelijke schade.[4] Ten slotte moet het plan binnen een termijn van maximaal vijf jaar worden uitgevoerd.

Stemming van het plan

Het plan wordt aangenomen indien de meerderheid van de schuldeisers ermee instemt. Iedere schuldeiser heeft één stem en er geldt een vereiste van dubbele meerderheid.[6] Dit houdt in dat de meerderheid van de schuldeisers akkoord moet zijn, maar dat er ook een meerderheid moet zijn qua schuldenlast. Opvallend is dat niet alle schuldeisers akkoord moeten zijn met de afspraken. Het volstaat dat de meerderheid akkoord gaat en vervolgens zullen de afspraken ook opgelegd worden aan de schuldeisers die niet akkoord gingen. Hierdoor is het collectief akkoord van groot belang voor een succesvolle reorganisatie.

Na de goedkeuring door de schuldeisers wordt het plan ter homologatie voorgelegd bij de rechtbank en als aan alle voorwaarden voldaan zijn, wordt het plan bevestigd in een vonnis. Het plan zal dan bindend zijn voor alle partijen en hierna komt de reorganisatieprocedure ten einde.

Conclusie

Het reorganisatieplan biedt ondernemingen in moeilijkheden tijdens de opschorting de mogelijkheid om de economische problemen op te lossen en zo een faillissement te vermijden. Voor schuldeisers biedt het plan duidelijke vooruitzichten op de terugbetaling van hun schuldvorderingen. Dankzij wettelijke waarborgen, stemmingsregels en homologatie door de rechtbank biedt het plan een evenwicht tussen herstel van de onderneming en bescherming van schuldeisers. Zodra het plan wordt goedgekeurd en gehomologeerd, ontstaat een bindende regeling die de basis vormt voor de verdere uitvoering en continuïteit van de onderneming.

[1] Art. XX.64 WER

[2] Art. XX.70-70/1 WER

[3] Art. XX.75/1 WER

[4] Art. XX.73 WER

[5] Art. XX.76 WER

[6] Art. XX.78/2 WER

Zele, 17 februari 2026